Η διορία για τα μελλούμενα…

Πολιτικά

1) Η διορία του Κυριάκου…

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη διάγει τον «μήνα του μέλιτος» με την ελληνική κοινωνία. Τούτο δεν συμβαίνει μόνο γιατί οι πρώτοι δύο μήνες της διακυβέρνησης συνέπεσαν με το περίφημο ελληνικό Καλοκαίρι και τα «μπάνια του λαού», αλλά γιατί συνηθίζεται κάθε νέα κυβέρνηση να λαμβάνει μια περίοδο χάριτος…

Η περίοδος αυτή συνήθως διαρκεί τα 1 με 2 πρώτα χρόνια της διακυβέρνησής της. Επιπλέον οι περισσότερες πρωτοβουλίες της κυβέρνησης κατά το πρώτο δίμηνο είχαν θετικό αποτύπωμα στη συντριπτική πλειοψηφία της κοινής γνώμης…

Η κατάργηση του κατ΄ όνομα πανεπιστημιακού (και κατ΄ουσίαν εγκληματικού) ασύλου είχε συντριπτική αποδοχή από την κοινή γνώμη. Το ίδιο και η επιβολή του νόμου και της τάξης σε «άβατα» τύπου Εξαρχείων όπου εγκληματικές συμμορίες χρησιμοποιούσαν μειοψηφίες ακτιβιστών σαν «βιτρίνα» των δραστηριοτήτων τους…

Αποτελεί απορίας άξιο πως ο κ. Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ παρέμειναν αυτοκτονικά εγκλωβισμένοι στις εμμονές ενός κόμματος του 3%, το οποίο θεωρεί τους «μπαχαλάκηδες» παρακείμενη εκλογική δεξαμενή, σε τόσο καίρια ζητήματα.

Τον ίδιο θετικό αντίκτυπο για την πλειοψηφία φαίνεται να έχει και η «αναίμακτη» λύση για τη ΔΕΗ, την οποία η προηγούμενη κυβέρνηση παρέδωσε στο κενό, πέραν του χείλους της χρεοκοπίας. Η λύση αυτή είναι προσωρινή καθώς η εταιρεία πέραν των υπερβολικών χρεών, πλεονάζοντος προσωπικού κ.ά. χρειάζεται και σημαντικές  επενδύσεις…

Αλήθεια είναι επίσης πως όλοι νιώσαμε ανακούφιση τις τελευταίες μέρες που είδαμε τους νέους μειωμένους λογαριασμούς του ΕΝΦΙΑ.

Κανείς δεν διαφωνεί πως οι υψηλοί  φόροι και υψηλές εισφορές αποτελούσαν και αποτελούν βραχνά για την οικονομική ανάπτυξη. Αρκούν όμως μερικές μειώσεις για να θέσουν την οικονομία σε τροχιά βιώσιμης ανάπτυξης; Τι γίνεται με τις δομικές αγκυλώσεις της ελληνικής οικονομίας;

Ένας παλιός μέντορας του νεοφιλελευθερισμού έλεγε πως ο κρίσιμος χρόνος προώθησης των μεταρρυθμίσεων για μια κυβέρνηση είναι οι πρώτοι έξι μήνες… Μετά, τα κατεστημένα συμφέροντα έχουν βρει το χρόνο να δημιουργήσουν νέες συμμαχίες και ισορροπίες εξαρτήσεων με τους νέους υπό διαμόρφωση πόλους εξουσίας.

Υποτίθεται πως μια κατακερματισμένη οικονομία σαν την ελληνική όπου κυριαρχούν η οικονομικο-πολιτική διαπλοκή και οι συνδικαλιστικές  συντεχνίες χρειάζεται επείγουσες μεταρρυθμίσεις ανοίγματος των αγορών και ενίσχυσης του ανταγωνισμού.

Έτσι  θα πέσει το κόστος προς όφελος της κοινωνίας και της οικονομίας. Τέτοιες μεταρρυθμίσεις όμως έχουν πολιτικό  κόστος γιατί μειώνουν τα προστατευόμενα από τα κράτος υψηλά περιθώρια κέρδους και οι θιγόμενες κατηγορίες αντιδρούν.

Μέχρι στιγμής οι μεταρρυθμίσεις που βλέπουμε είναι όσες δεν αφήνουν κανέναν δυσαρεστημένο πίσω (σαν η χώρα να μην έχει βγει μόλις από εκλογές αλλά να εισέρχεται σε προεκλογική περίοδο).

Τούτο πρόσκαιρα δημιουργεί θετικές αντιδράσεις. Μακροπρόθεσμα όμως κυοφορεί αδιέξοδα. Αν δεν σπάσουν οι δομές που μας οδήγησαν στην κατάσταση  χρεοκοπίας του 2010 η κατάσταση αυτή θα επανέλθει… και μάλιστα με μεγαλύτερη δριμύτητα.

Η πραγματικότητα…

Όλα φαίνονται καλά και ανθηρά λοιπόν όπως συνήθως μοιάζουν τα πράγματα στη χώρα κατά την θερινή περίοδο.

Η ελληνική κοινωνία μετά το πέρας της θερινής ραστώνης, προσγειώνεται στην πραγματικότητα περί τα μέσα του Φθινοπώρου όταν έχουν φτάσει όλοι οι λογαριασμοί και στον ορίζοντα εμφανίζεται και το κόστος της θέρμανσης.

Τότε η αγορά  θα κληθεί να επανυπολογίσει τις συνέπειες της αύξησης του ΑΕΠ κατά 1,9% στο δεύτερο τρίμηνο που έληξε τον περασμένο Ιούνιο, χαμηλότερα από 2% αλλά και μακριά από τον στόχο του 3% για το σύνολο του 2019, το οποίο θα αποτελούσε μια πρώτη θετική ένδειξη μεταστροφής του κλίματος της ελληνικής οικονομίας μετά σχεδόν από μια δεκαετία κρίσης.

Εν τω μεταξύ το πρώτο εξάμηνο του 2019 ήταν το καλύτερο από άποψη προσδοκιών για την ελληνική οικονομία. Από την αρχή του χρόνου διαφαίνονταν η νίκη της Νέας Δημοκρατίας στις εκλογές που θα λάμβαναν χώρα το αργότερο στα τέλη Σεπτέμβρη και οι Ευρωεκλογές και τοπικές εκλογές του περασμένου Μαΐου είχαν δώσει ήδη μια πρόγευση του τι θα ακολουθούσε…

Η αισιοδοξία και η θετική ψυχολογία αποτελούν έναν από τους βασικότερους συντελεστές της οικονομίας. Οι άνθρωποι που πιστεύουν πως τα πράγματα θα πάνε καλύτερα δεν αποθησαυρίζουν για τις δύσκολες μέρες που έρχονται, αλλά ξοδεύουν και επενδύουν…

Παρ’ όλα αυτά η ανάπτυξη στο β’ τρίμηνο έμεινε κάτω από το 2%. Τούτο αποδίδεται στα μηνύματα που συνεχίζουν να καταφτάνουν από το εξωτερικό.

Κατά το δεύτερο τρίμηνο η Γερμανική Οικονομία παρουσίασε συρρίκνωση κατά 0,1% σε σχέση με το πρώτο τρίμηνο. Αν συνεχιστεί και στο τρέχον τρίμηνο  τότε τα πράγματα θα σοβαρέψουν. Η τελευταία φορά που είχε παρουσιάσει αρνητική μεταβολή το γερμανικό ΑΕΠ κατά δυο συνεχόμενα τρίμηνα ήταν το 2008…

Εν τω μεταξύ και στις ΗΠΑ που βαίνουν προς προεκλογική περίοδο τα πράγματα δεν πάνε καλύτερα αφού κατά το τελευταίο τρίμηνο η αύξηση του ΑΕΠ περιορίστηκε στο 2%, όσο ήταν και πριν την έλευση της Προεδρίας Τράμπ που έδωσε ώθηση με τις φοροελαφρύνσεις και τις απορρυθμίσεις.

Είναι προφανές πως η επιβράδυνση της οικονομικής δραστηριότητας διεθνώς έχει ήδη επίδραση στην ελληνική οικονομία της οποίας οι ρυθμοί θα ήταν δυναμικότεροι σε ένα περισσότερο ουδέτερο διεθνές περιβάλλον…

Η διορία της διάρκειας των καλών ημερών του Κυριάκου εξαρτάται κυρίως από εξελίξεις που συμβαίνουν μακράν της Ελλάδος…

2) Η διορία του Νέρωνος

Δεν ανησύχησεν ο Νέρων όταν άκουσε

του Δελφικού Μαντείου τον χρησμό.

«Τα εβδομήντα τρία χρόνια να φοβάται».

Είχε καιρόν ακόμη να χαρεί.

Τριάντα χρονώ είναι. Πολύ αρκετή

είν’ η διορία που ο θεός τον δίδει

για να φροντίσει για τους μέλλοντας κινδύνους.

Τώρα στη Ρώμη θα επιστρέψει κουρασμένος λίγο,

αλλά εξαίσια κουρασμένος από το ταξείδι αυτό,

που ήταν όλο μέρες απολαύσεως-

στα θέατρα, στους κήπους, στα γυμνάσια…

Των πόλεων της Αχαϊας εσπέρες…

Α των γυμνών σωμάτων η ηδονή προ πάντων…

Αυτά ο Νέρων. Και στην Ισπανία ο Γάλβας

κρυφά το στράτευμά του συναθροίζει και το ασκεί,

ο γέροντας ο εβδομήντα τριώ χρονώ.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

Κώστας Στούπας, kostas.stoupas@capital.gr

Πηγή: capital.gr

Tagged