Ο Δήμαρχος, η Νέα Εκλογή που έρχεται το 2023, οι Επίγονοι και η «διαδοχή» …

Π-Πολιτικά

Παρότι η παρούσα αυτοδιοικητική περίοδος λήγει εκτός απροόπτου τον Ιούνιο του 2023, η συζήτηση για την εκ νέου συμμετοχή του διαχρονικού Δημάρχου της Πόλης κου Ανδρέας Παχατουρίδη, στις επόμενες εκλογές ως υποψηφίου δημάρχου της πόλης βρίσκεται  σε εξέλιξη…

Δήμαρχος ον από το 1.1.2003, έχοντας πλειοψηφήσει στις εκλογές του Οκτωβρίου του 2002, διανύει ήδη την 5η συνεχόμενη θητεία του ως Δήμαρχος της Πόλης του Περιστερίου φθάνοντας στις τελευταίες εκλογές το θηριώδες 74%, των ψήφων των δημοτών του, ποσοστό που συναντάται μόνο σε χώρες τύπου «μπανανίας» αλλά και αυτές της πρώην σοσιαλιστικής εκδοχής της ΕΣΣΔ ή ακόμη και της Βόρειας Κορέας, αν και εδώ στην πόλη του Περιστερίου αποφασίζει ο λαός και μόνο ο λαός…

Το γιατί  έφθασε  να  απολαμβάνει τόσο υψηλά ποσοστά προτίμησης και δημοφιλίας, είναι θέμα συζήτησης, αν και σε καμία περίπτωση αυτό δεν οφείλεται στα όσα  αναφέρονται  στο βιογραφικό του, όπως αυτό είναι αναρτημένο στην επίσημη ιστοσελίδα του δήμου (https://www.peristeri.gr/dimarchos/), δηλαδή στο πολύ μεγάλο έργο του, όπως ο ίδιος αρέσκεται  ενίοτε να επικαλείται.

Αναφέρεται χαρακτηριστικά στην συγκεκριμένη διεύθυνση: «Ο Ανδρέας Παχατουρίδης χαρακτηρίζεται ιδιαιτέρως από τα στοιχεία του δυναμισμού, του εκσυγχρονισμού και της δημιουργικής πορείας για τον τόπο του.

Από την ημέρα της ανάληψης των καθηκόντων του ως Δημάρχου, και σε συνεργασία με τους φορείς της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όχι μόνον, δρομολόγησε τα μεγάλα για τον τόπο του έργα υποδομής.

Ιδιαίτερο βάρος έδωσε στις πρωτοπόρες κοινωνικές δομές του Δήμου Περιστερίου (Καθήκον κατ’ οίκον, Σε έχω έννοια, Από την πρώτη μέρα δίπλα τους, Κοινωνικό Παντοπωλείο, Κοινωνικά Ιατρεία & Φαρμακεία κ.α.).».

Με απλά λόγια, για έναν παρατηρητή που ξαφνικά «ξυπνά» στην πόλη, γίνεται κατανοητό, -με βάση τα λόγια του άγνωστου συντάκτη της δημόσιας πορείας του Δημάρχου κου Παχατουρίδη-,  ότι ο τελευταίος στα 18 μέχρι τώρα συνεχή χρόνια απόλυτης διοίκησης του Δήμου, το μόνο που κατάφερε, -ως εκσυγχρονιστής μάλιστα, όπως αναφέρεται στο κείμενο-, παρά την ομολογουμένη  πλούσια χρηματοδότηση της ΕΕ, να «στήσει» και λειτουργήσει μόνο υπηρεσίες κοινωνικής κατεύθυνσης που χρηματοδοτούνται από τα ευρωπαϊκά κοινωνικά ταμεία, ενώ για άγνωστους λόγους δεν υπάρχει καμία αναφορά για  τα υπόλοιπα  υποτιθέμενα έργα του και δει αυτά των υποδομών της Πόλης, αυτά που ο ίδιος επικοινωνιακά  ισχυρίζεται ότι έφερε σε πέρας κατά τις  5 θητείες του… Κι αυτό γιατί όπως αναφέρουν τοπικοί πολιτικοί απλά δεν υπάρχουν… και σε κάθε περίπτωση αν εξαιρέσεις τα πεζοδρόμια του Κέντρου και την τσιμεντοποίηση Άλσους και Χωράφας, ουδέν άλλο μπορεί να παρουσιάσει…

Είναι έτσι ή όχι… Η ανυπαρξία των άλλων…

Το ερώτημα βέβαια που συνεχίζει να παραμένει στο «τραπέζι» είναι πως  ένας πολιτικός αυτής της ποιότητας κατάφερε από το 47% της πρώτης δημαρχιακής εκλογής του το 2003 να φθάσει στο 74% του 2019. Η απάντηση είναι απλή… Ανυπαρξία ή μάλλον έλλειψη ικανότητας της εκάστοτε αντιπολίτευσής του να ανταγωνιστή τον λαϊκίστικο λόγο του και τις αντίστοιχες πολιτικές του, η πολιτική λεηλασία της είτε με ενσωμάτωση φερέλπιδων, αυτό-υπερεκτιμημένων, υπερφιλόδοξων και  αργυρώνητων πολιτικά στελεχών της που μετά την εκλογική χρησιμοποίησή τους κατέληγαν στα  αζήτητα ως στημένες λεμονόκουπες,  είτε με την παροχή προνομιακών προνοίων, όπως ο τελευταίος διορισμός ως συμβούλου του, της κόρης πρώην Προέδρου Δημοτικού Συμβουλίου της πάλαι ποτέ δημοτικής παράταξης του ΠΑΣΟΚ που διοίκησε το Δήμο με Δήμαρχο τον γιατρό κο Θ.Δημητρακόπουλο, -με την αιτιολογία  την βάσανο της ανεργείας της-, ή ο διορισμός πάλι κόρης  άλλου στελέχους της παράταξης αυτής που υπηρέτησε σε κρίσιμη θέση αντιδημάρχου… κλπ,… κλπ…

Ένα δεύτερο ζήτημα είναι η πολυδιάσπαση της αντιπολίτευσης σε μικρές ομάδες της αριστεράς  ή της λεηλατημένης από τονΠαχατουρίδη κεντυροαριστεράς, που  ο μοναδικός στόχος και αγωνιστικός σκοπός τους, ουδέποτε ήταν η αντιμετώπιση και εκλογική ήττα Παχατουρίδη, αλλά  η δική τους εκλογή, που λόγο της πενιχρής  προτίμησης των ψηφοφόρων προς αυτές, η επιθυμητή σωτηρία έρχονταν πάντα με την εκλογή από την 1η Κυριακή  του διαχρονικού δημάρχου…

Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, επικεφαλής μικρής αριστερής πολιτικής προέλευσης δημοτικής ομάδας στις εκλογές του 2014: «εμάς ως  δημοτική παράταξη, μας συμφέρει  να εκλεγεί με μεγάλο πλειοψηφικό ποσοστό ο κος Παχατουρίδης από την πρώτη Κυριακή, αφού έτσι το ιδιόμορφο εκλογικό σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής (ίσχυε μέχρι εκείνες τις εκλογές), θα μας δώσει δύο  εκλεγμένους δημοτικούς συμβούλους και όχι έναν… Χώρια βέβαια που καμία δημοτική παράταξη της αντιπολίτευσης του δήμου, ουδέποτε στράφηκε κατά των πεπραγμένων της διοίκησης Παχατουρίδη, αλλά αντίθετα βρίσκονταν σε ανηλεή πολιτική αντιπαράθεση κατά την προεκλογική περίοδο με τις άλλες δημοτικές παρατάξεις… Έτσι κι αλλιώς  και τα σπασμένα πλακάκια  θέλουν πολιτική αντιμετώπιση… δεν νομίζετε κύριοι της…αντιπ…

Ως εδώ, όμως, για το συγκεκριμένο θέμα θα επανέλθουμε…

Η θέληση για εκ νέου υποψηφιότητα και εκλογή…

Ο κος Παχατουρίδης, σήμερα αντιμετωπίζει δύο  σημαντικά θέματα για το πολιτικό μέλλον του…  Το 2023 θα βρίσκεται στο 73ο έτος της ηλικίας του, γεγονός που νομοτελειακά βάζει προβληματισμούς ως προς την βιολογική αντοχή και αξιοσύνη του, κάτι φυσιολογικό για την ηλικιακή ομάδα στην οποία ανήκει…

Ο ίδιος έχει στο παρελθόν εξομολογηθεί ότι επιθυμεί να είναι ξανά υποψήφιος  για έκτη θητεία, ανεξάρτητα από το αν θα την ολοκληρώσει αν εκλεγεί ή παραιτηθεί προς χάριν νεώτερου ή νεώτερων συνεργατών του αμέσως μετά ή στο τρίμηνο/εξάμηνο της νέας θητείας τους, εφόσον βέβαια εκλεγεί…

Τυπικά, όμως και σύμφωνα με όσα ορίζει η σχετική νομοθεσία (Καλλικράτης) ο κος Παχατουρίδης, έχοντας ξεπεράσει τις δύο συνεχείς θητείες όπως ορίζει ο νόμος, δεν έχει το δικαίωμα να είναι πάλι υποψήφιος για δήμαρχος Περιστερίου στις επόμενες δημοτικές εκλογές του 2023 ή όποτε αυτές έλθουν… αν έλθουν νωρίτερα…

 Βέβαια, εδώ ο αντίλογος είναι  ότι ο νόμος  που δεν επιτρέπει εκ νέου υποψηφιότητες στον ίδιο δήμο μετά τις δύο δημαρχιακές θητείες ίσχυε και για τις τρεις προηγούμενες αυτοδιοικητικές εκλογές, αλλά ουδέποτε εφαρμόσθηκε η σχετική απαγορευτική διάταξη, αφού στην μεν πρώτη εφαρμογή του νόμου υπήρχε πρόβλεψη ότι αυτή η διάταξη θα εφαρμοσθεί από την επόμενη εκλογή, ενώ στις δύο επόμενες υπήρξε πάλι νομοθετική ρύθμιση που όριζε ότι η απαγόρευση νέων υποψηφιοτήτων μετά από δύο συνεχόμενες  δημαρχιακές θητείες θα ισχύσει πάλι από τις επόμενες εκλογές…

Όπως σε όλα τα «καλά» πράγματα που κάποια στιγμή νομοτελειακά έρχεται το τέλος, έτσι φαίνεται ότι θα ισχύσει για την συγκεκριμένη απαγορευτική διάταξη… που θα εφαρμοσθεί πλέον σε ότι αφορά τις επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές…

Οι λόγοι είναι δύο και σημαντικοί…

Ο πρώτος  αφορά την μη πρόθεση της Κυβέρνησης Μητσοτάκη να την καταργήσει ή να αναστείλει την εφαρμογή της για άλλη μία, τέταρτη φορά. Η πρόθεσή της αυτή φαίνεται και από  τον αντίστοιχο απαγορευτικό όρο που νομοθέτησε και επιμένει στην εφαρμογή του για την εκλογή των διοικήσεων στις αθλητικές ενώσεις και ομοσπονδίες, όπως επίσης και  ουσιαστική άρνησή της να καταργήσει την αντίστοιχη απαγορευτική διάταξη πέραν των δύο θητειών σε θέση Διευθυντού Σχολικής Μονάδας, που κι αυτή έχει μέχρι σήμερα γνωρίσει δύο αναβολές εφαρμογής της κατά τις προηγούμενες επιλογές Διευθυντών Σχολείων.

Γι αυτούς τους λόγους, κρίνεται από πολιτικούς αναλυτές, ότι είναι  οξύμωρο, -λαμβανόμενης υπόψιν και της νοοτροπίας Μητσοτάκη-, η Κυβέρνηση Μητσοτάκη, άλλα να πράξει στον αθλητικό και εκπαιδευτικό τομέα και άλλα στον αυτοδιοικητικό…

Αυτό πιστοποιείται και ενισχύεται από το γεγονός ότι οι αρμόδιοι Υπουργοί Βορίδης και Πέτσας, ενώ μιλούν ακόμη και αύξηση της αυτοδιοικητικής περιόδου σε 5 χρόνια, με το νέο νομοσχέδιο για την αυτοδιοίκηση που έρχεται, δεν κάνουν  καμία αναφορά για την διάταξη που περιορίζει τις συνεχείς θητείες ενός δημάρχου σε δύο και την πιθανή ή όχι κατάργησή της… Από την άλλη βέβαια, στην Ελλάδα ζούμε και έχουμε δει ακόμη και αλλαγή του 50% των διατάξεων ενός νομοσχεδίου, πρωινές ώρες (ξημερώματα) λίγο πριν ξεκινήσει η διαδικασία για την ψήφισή του στην Βουλή…

Ο δεύτερος λόγος, έχει σχέση με τον πολιτικό προγραμματισμό της Κυβέρνησης Μητσοτάκη και ειδικότερα του Πρωθυπουργού… Σύμφωνα με όσα αναφέρουν πηγές  από την έδρα της ΝΔ, η αυτοδιοίκηση βρίσκεται πάντα στο μικροσκόπιο του Πρωθυπουργού, που θεωρεί ότι αποτελεί πολύ ισχυρό και ενισχυτικό παράγοντα στην προσπάθειά του για πολιτική κυριαρχία και διαχρονική επικράτηση στα πολιτικά πράγματα της χώρας.

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές  ο Κυριάκος Μητσοτάκης, θεωρεί ότι έχει έλθει η ώρα  να υπάρξει πλήρης και κατ’ ελάχιστον ηλικιακή ανανέωση  στον δημαρχιακό θώκο  των 5 μεγαλύτερων Δήμων της Χώρας, μέσα στους οποίους  περιλαμβάνετε και το Περιστέρι…

Βασική αντίληψή του και κυρίως θέση του, σύμφωνα με πηγές του κομματικού αυτοδιοικητικού τομέα της ΝΔ, δεν είναι η καλή ή κακή θεώρηση και αξιολόγηση  των μέχρι τώρα πεπραγμένων των νυν δημάρχων, αλλά του ηλικιακού τους στάτους, που δεν δίνει και δεν προδιαθέτει για συνέχιση της τοπικής πολιτικής επικράτησής τους για τις ερχόμενες δύο τετραετίες που είναι και το επιθυμητό στρατηγικά…

Με απλά λόγια οι νυν Δήμαρχοι, θεωρούνται  ότι σχεδόν όλοι έχουν εξαντλήσει το ηλικιακό όριο κι έχουν υποστεί μεγάλη, αν και φυσιολογική φθορά, ώστε να θεωρηθούν ότι μπορούν να κρατήσουν την  κομματική σημαία για τα επόμενα  8 χρόνια, δηλαδή τις δύο επόμενες αυτοδιοικητικές θητείες…

Το αν υπάρχει και προσωπική πολιτική υπόγεια αντιπαράθεση μεταξύ Μητσοτάκη και Παχατουρίδη, όπως  ισχυρίζονται  τοπικοί πολιτικοί παράγοντες και όχι μόνο, αναφέροντας ως πολιτικό παράδοξο «ότι ουδέποτε ο Κυριάκος Μητσοτάκης συναντήθηκε  με τον Παχατουρίδη κατά τις επισκέψεις του στην Πόλη, από τότε που εκλέχθηκε αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας», κανένας δεν μπορεί να το πιστοποιήσει με υπαρκτά στοιχεία ή ουσιαστικές ενδεικτικές των πραγμάτων συμπεριφορές.

Παρόλα αυτά, στις προηγούμενες εθνικές εκλογές ήταν εμφανής η προσπάθεια Παχατουρίδη να «έλθει κοντά» με τον πολιτικό πυρήνα της Νέας Δημοκρατίας, δείχνοντας επιμονή και με τον μηχανισμό του, πολύ μεγάλη πολιτική στήριξη σε δύο υποψηφίους βουλευτές της, τον Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη και τον δημοσιογράφο Γιάννη Λοβέρδο…

Οι επίγονοι, αναζητούντες το «μπριλάντι» του δαχτυλιδιού και όχι μόνο…

Ο Ανδρέας Παχατουρίδης, είναι ομολογουμένως ένας και μοναδικός… Εξ’ αρχής, από την αρχή έναρξης της εμπλοκής του με τα τοπικά πολιτικά πράγματα και με ελάχιστες εξαιρέσεις συγκεκριμένων συνεργατών του, όπως ο προσωπικός παιδικός φίλος του Θ.Αρβανίτης, εφάρμοσε την μη περιοδικότητα στις επιλογές των πολιτικών συνεργατών του στους οποίους ανάθετε ευθύνες διοίκησης, προκειμένου να αποφευχθεί η δημιουργία συνδέσμων συναισθηματικών και πολιτικών μεταξύ αυτών και των δημοτών… δηλαδή η απόκτηση πολιτικής δύναμης επιρροής…

Με απλά λόγια, ο κος Δήμαρχος, φρόντισε  να μην αναγνωρισθεί σε κανένα από τους  επιλεγμένους συνεργάτες του το αυτόφωτο της πολιτικής ύπαρξής τους. Αντίθετα, κατάφερε, γιατί περί κατορθώματος πρόκειται να τους εμπεδώσει ότι  ο πολιτικός και κοινωνικός χώρος τους ήταν συγκεκριμένος και αυστηρά οριοθετημένος από τον ίδιο… όποιος δε για οιονδήποτε λόγο, παρέκλινε από αυτές τις δύο βασικές αρχές, γνώριζε το περίφημο «σε ευχαριστώ για τις υπηρεσίες σου… αλλά μέχρι εδώ είναι το κοινό ταξίδι»…

Μερικά, από αυτά τα ετερόφωτα πολιτικά πλάσματα, μην διαθέτοντας και την κουλτούρα να κατανοήσουν το παίγνιο του κου Δημάρχου, ζώντας δε  με την αίσθηση  ότι η ευαρέσκεια του, όπως αυτή εκδηλώνεται με το κτύπημα στην πλάτη και το χαμηλόφωνο ταυτόχρονο μπράβο, είναι η απόλυτη εκδήλωση της ειλικρινούς ικανοποίησής του, έφθασαν να ασχοληθούν  σε μονοκλωνικά συστήματα αναγνώρισης της προσφοράς τους, από την τοπική κοινωνία και τους δημότες, θεωρώντας ως «παράσημο» και πρόσημο εκκίνησης για υψηλότερη πολιτική θέση και εξουσία, την σειρά κατάταξή τους μεταξύ ίσων, δηλαδή ετερόφωτων πολιτικά συναγωνιστών-συναδέλφων τους, ανεξάρτητα αν οι ίδιοι το κατανοούν ή όχι…

Αυτό, βέβαια που δεν μπορούν να κατανοήσουν  είναι ότι το κάθε «Βασίλειο» έχει ένα συγκεκριμένο κύκλο ζωής και ποτέ δεν κρατά παντοτινά… Και ο κύκλος του συγκεκριμένου βασιλείου έκλεισε οριστικά…

Και κάτι ακόμη: Η ιστορία διδάσκει ότι μαζί με τον «βασιλιά», οδεύουν προς το περιθώριο και όλοι οι ακόλουθοί του… Όσο δε ισχυρό και μονολιθικό είναι το «καθεστώς», τόσο ποιο μονοκόμματα και ηχηρά πέφτει στα αζήτητα, αν και ορισμένες φορές υπάρχουν και δυσάρεστες συνέπειες από την πτώση… κάτι αντίστοιχο, ας πούμε, με την Ιστιοπλοϊκή Ομοσπονδία και τις περιπέτειές της σήμερα… αλλά και αυτές που θα  ακολουθήσουν για την οικονομική διαχείριση των πεπραγμένων της και όχι μόνο…

Παρόλα αυτά, οι φιλόδοξοι συνεργάτες του Κυρίαρχου στα πολιτικά πράγματα της Πόλης εδώ και  20 χρόνια περίπου κου Παχατουρίδη και ειδικά οι έχοντες την άποψη ότι είναι οι πλέον κατάλληλοι να τον διαδεχθούν, έχουν ήδη αρχίσει να εκφράζουν την πρόθεσή τους να διεκδικήσουν την αρχηγία της παράταξης, όταν και εφόσον αυτό καταστεί εφικτό λόγο της πιθανής υποχρεωτικής αποχώρησης του κου Παχατουρίδη…

Κι εδώ θα υπάρξει το μεγάλο πρόβλημα, αφού αλλαγές τόσο ριζικές σε μονοπροσωπικές και απόλυτα ελεγχόμενες από ένα πρόσωπο πολιτικές παρατάξεις, ειδικά τοπικές, απαιτούν μεγάλο χρόνο και συναινέσεις  για να παραμείνουν ενωμένες… και να μην διαλυθούν… ή κατακερματιστούν σε μικρά κομματάκια…

Σε κάθε περίπτωση, δύο από τους εν αναμονή συνεργάτες του κου Παχατουρίδη, φαίνεται προς το παρόν ότι είναι διαθετιμένοι να διεκδικήσουν όταν αυτό θα είναι δυνατό, την αρχηγία της παράταξης, αν και με τα σημερινά δεδομένα δεν είναι σίγουρο ποιοι από τους εν ενεργεία δημοτικούς συμβούλους θα τους ακολουθήσουν…

Το κακό ή μάλλον το προς το παρόν δυσάρεστο και για τους δύο ενδιαφερόμενους είναι ότι η πιάτσα της πόλης και ειδικότερα η κοινωνική ομάδα στην οποία στηρίζονται πολιτικά και οι δύο, έχει αρχίσει να απομακρύνεται  πολιτικά απ’ αυτούς θεωρώντας ότι ο μεν πρώτος «μπαίνει» φουριόζος στα χωράφια τους, -αν και από κανένα στοιχείο δεν φαίνεται  δική του προσωπική εμπλοκή-, ενώ στον δεύτερο καταλογίζουν  επίδειξη υπερβολικού πλούτου…

Πιθανόν, βέβαια και οι δύο να στρώνουν απλώς σχέδια στην άμμο, αφού όπως αναφέρουν πολύ καλοί γνώστες των τοπικών αυτοδιοικητικών πραγμάτων και δει αυτών που διέπουν τα  εσωτερικά της παράταξης του κου Δημάρχου,  άλλα είναι τα σχέδια του τελευταίου για την διαδοχή του, που δεν περιλαμβάνουν κανένα απ’ αυτούς, αλλά έχουν πολύ μεγάλη σχέση με συγγενικό του πρόσωπο το οποίο μάλιστα  προωθεί  στην πολιτική, με απαλές αλλά πολύ διακριτές κινήσεις… κατά τρόπο που το προφίλ του να ταιριάζει με αυτά που αναφέρθηκαν ποιο πάνω για την αυτοδιοικητική θεώρηση  Μητσοτάκη…

Και να μην ξεχάσει κανείς, ότι για πρώτη φορά, από το 2003 και μετά, ο Δήμαρχος της πόλης, επέλεξε να εντάξει στον μικρό κύκλο των συνεργατών του, ικανό αριθμό νέων στην κυριολεξία πολιτικά και ηλικιακά προσώπων… Η εξήγηση είναι πολύ απλή γι’ αυτό, αλλά ας μείνει για επόμενη δημοσίευση…

Το τι θα προκύψει σύντομα στις οθόνες σας…. Εξάλλου, ο πολιτικός χρόνος έως τις επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές είναι ουσιαστικά ελάχιστος, πόσο μάλλον να δεχθεί τέτοιες κοσμοϊστορικές αλλαγές…

Σε κάθε περίπτωση το «ΑΣΤΡΟ» βρίσκετε στην δύση του και  η πορεία το δεν μπορεί να αναστραφεί… Αυτό εκφράζει και η επονομαζόμενη «αγωνία  του τερματοφύλακα πριν τα πέναλτι…». Μόνο που στην συγκεκριμένη περίπτωση τα πέναλτι θα κτυπηθούν μετά  την λήξη….

Οπότε αν δεν υπάρχει ισχυρός «προπονητής»… έεε λίγο πολύ όλοι αντιλαμβάνονται ποιο θα είναι το αποτέλεσμα, όπως έχει δείξει  και το ανάλογο «παίγνιο» στην Θεσσαλονίκη… πριν από κάποιους πολιτικούς αιώνες… Κι εκεί παιδί του λαού ήτανε… ή έτσι ήθελε να πιστεύει…

Σε αναμονή λοιπόν… και μείνετε στην ανάγνωση…

————–

Υ.Γ.1: Μέχρι να ξεκαθαρίσει η κατάσταση, όλοι… μα όλοι, συμπολίτευση, αντιπολίτευση και «πιάτσα»,  θα κοιτούν τον «ψηλό» στα μάτια για το τι θα πράξει…, ώστε «να δούνε αν τους παίρνει… να ταξιδέψουν με νέους ανέμους»… Και παρακαλώ μην ξεχνάτε τα «ποντίκια» των πλοίων, όπως και τους λόγους και τον χρόνο που τα εγκαταλείπουν…

————–

Υ.Γ.2: Και μία πρόβλεψη… Αυτοί που πιθανόν θα διασωθούν, πολιτικά και όχι μόνο… θα είναι αυτοί, που θα δείξουν νωρίς, πολύ νωρίς, έως πολύ σύντομα,  ότι έχουν τους «κρεμάμενους αδένες» να εκφράσουν το «ΝΕΟ» στηλιτεύονντας τις μεθοδεύσεις του παλιού συστήματος…

Οι Ρωμαίοι ανάφεραν “Verba volant, scripta manent”  και κατά το ελληνικόν, σύμφωνα με την Βικιπαίδεια «”τα λόγια πετούν, τα γραπτά μένουν“». Πρόκειται για λατινική παροιμία που αναφέρει την αξία που έχει το γραπτό κείμενο που δεν μπορεί ν΄ αμφισβητηθεί έναντι του προφορικού λόγου.

Το κακό είναι ότι τα «γραπτά κείμενα» είναι πολλά, κι αυτό το γνωρίζουν όχι μόνο οι υπογράφοντες, αλλά και οι εντολείς, που έχουν εκχωρήσει εξουσίες, αποφεύγοντας να θέτουν την δική τους βούλα…  Πιθανόν να θεωρούν ότι το «δεν ήξερα, δεν υπέγραφα… είναι το όχημα που θα τους οδηγήσει «αναμάρτητους» στην γαλήνη…

Οίδαμαν… Ας προσέξουν, όμως και οι έχοντες και οι κατέχοντες…. Γιατί ποιος ξέρει τι… θα συμβεί…

«Επίκουρος»

Tagged